Erase una vez un niño que no tenia dinero.Muerto de hambre estaba por las calles de ese pequeño pueblo hasta que un día decidido pedirle a un poco de dinero o algo para comer cuando llamo ala puerta de una casa donde ponía un letrero que ponía "FAMILIA ORSON WOOLS" una hermosa chica que le dijo:
-Hola ¿querías algo?
-Si mire me podría dar un vaso de agua-el niño no tuvo suficiente valor para decírselo, la chica viendo que tenia cara de hambre le trajo un gran vaso de leche.
Después de unos años el niño fue adoptado por una familia. Se saco una carrera.Un día el hombre recibió la noticia de que una anciana enferma de la cual no creían que le quedaran muchos días de vida si no asistía a una operación que la anciana no podía pagar a causa de su pobreza.El hombre se ofreció para hacer la operación.Cuando miro la factura vio que la paciente se llamaba María Orson Wools cuando le llego la factura a la señora vio puesto en una carilla de la hoja que ponía:
Pagado hace muchos años por un vaso de leche.
Princesita
lunes, 9 de junio de 2008
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
4 comentarios:
Precioso Princesita ;-)
¿siría verdad?
-E ti Fifiño non dis nada...
-Fifiño non fala por que di que ...jejeje
Princesita, una bonita historia con una gran enseñanza.
Dar lo que te sobra es limosna, dar lo que tienes es compartir y si además das a quien lo necesita tiene recompensa, tarde o temprano.
Dicen que la vida es como un frontón, de devuelve lo que le mandas.
Hello Pretty Princess,
I love your story. Please write another one.
¡¡¡¡¡Ala princesita xa che escriben hasta en ingles!!!!!!; pois non che digo nada cando se enteren os chinos d'esto. buufffff miii maaaaadriña!!!!!
Bo día.
Publicar un comentario